Tijdens ons gesprek staat hij ineens op. In een verloren hoek de ridderzaal ziet  de kasteelbeheerder een tafelblad tegen de muur gedrukt. Ik heb het vermoeden dat ze het gisteren vergeten zijn het op te ruimen. Jeroen Maat, kasteelbeheer van De Doornenburg ten voeten uit. Door het bestuur is hij onderscheiden met de vrijwilligersprijs 2019. 

 

tijdens ons gesprek liggen op tafel twee telefoons en een fikse sleutelbos. Bijna 25 sleutels en de kasteelbeheerder hoeft niet te zoeken. Weet je dat deze hal vroeger een andere indeling had, zo laat hij de gast ongevraagd weten. Het wordt meteen helder dat de kastelbeheerder het een en ander weet van de historie van De Doornenburg.  Op aandringen mag  hij slechts één ruimte benoemen die hem het meeste aanpreekt. “Eigenlijk het hele kasteel, maar als het moet. Hier. Deze hal.”  Het valt even stil. Het daglicht uit de kleine ramen doet zijn best om de gesprekstafel middenin de hal uit te lichten. Een ridder in harnas kijkt toe. Het imposante  schilderij geeft een historisch beeld. Als hij deze ruimte binnenkomst heeft de kasteelbeheerder nog steeds een wauw gevoel. “Je voelt de historie.”

Zijn loopbaan als vrijwilliger begint bij de kaartverkoop, vervolgens gids en daarnaast ruim drie jaar ook kasteelbeheerder. Een omlijnde taakomschrijving heeft hij  niet. Wel dat het louter uit vrijwilligerswerk bestaat. Gaandeweg het gesprek wordt duidelijk dat het beheer bestaat uit technische werkzaamheden, contact met kasteelvrijwilligers en externen.

Kasteel Doornenburg, moet letten  op kosten en baten. De verlichting was een ramp en een fikse kostenpost. De beheerder kon om de haverklap kapotte lampen vervangen. Geen pretje in een hoog kasteelplafond. Jeroen Maat lacht. “Ik heb er een sport van gemaakt om hier een oplossing voor te vinden.”
Kasteel Doornenburg heeft met subsidie de verlichting kunnen vervangen door Led verlichting. Minder storing en ook nog eens een besparing van de jaarlijkse energiekosten van 1.800 euro.

De beheerder snijdt nog een onderwerp aan. Fietsen stallen op het binnenplein. “Het was mijn grootste ergernis.” Hij heeft zich sterk gemaakt om buiten de kasteelmuren een fietsenstalling te realiseren. Voor het aangezicht van Kasteel Doornenburg is het niet gewenst dat er fietsen op en binnenplein staan, zo is zijn opvatting, dat ook wordt gedeeld door het bestuur. Op geen enkel kasteel mag je je fiets mee nemen, zo is de opvatting van de bevlogen kasteelbeheerder.

 

Het gesprek loopt ten einde. Hij heeft en afspraak met zijn gezin om en dagje uit te gaan. Je bent altijd kasteelbeheerder zij hij in het gesprek.  Jeroen staat  een Amerikaans echtpaar te woord die vraagt naar de mogelijkheid voor een rondleiding. De Herberg meldt dat de verlichting op de herentoilet  het niet doet.   

 

Zijn vrouw kijkt de bezoeker schouderophalend aan. Jeroen is verslaafd aan Kasteel Doornenburg. De verlichting wordt hersteld.