,,Ons kasteel bestaat niet alleen uit stenen. Het kloppend hart wordt gevormd door een grote, diverse groep vrijwilligers. Voor de schermen, achter de schermen, in het groen…
Zij zetten zich belangeloos in voor Kasteel Doornenburg. Nu het kasteel zijn poorten heeft moeten sluiten, komen de vrijwilligers naar u toe! Wie zijn ze, wat doen ze en waarom juist voor het Kasteel? Nieuwsgierig naar de rest? Blijf ons volgen.’’

Waarom: verhalen vertellen vind ik geweldig en toen de kans kwam om gids te worden heb ik die met beide handen gepakt. Geschiedenis heeft mij altijd al geboeid en vooral dat ik nu over een kasteel mag vertellen is helemaal geweldig. Ik vind vooral kinderen ons kasteel laten zien het leukste dat er is. Ik geniet zo ontzettend van hun opmerkingen en verwondering. Ook na 18 jaar rondleiden is het nog steeds een feestje voor mijzelf en ik hoop ook voor de bezoekers. Ik hoop dat ze door mijn verhaal zich kunnen voorstellen hoe het was om in een kasteel te wonen.
En als je al zolang gids bent rol je vanzelf in de andere vrijwilligers functies. En ook dat is geweldig en verdiepend om te doen. Ik zeg altijd: als de dag komt dat ik denk, bah ik moet weer naar het kasteel houdt ik er meteen mee op. Die dag heb ik na 18 jaar nog steeds niet gehad. Hoop natuurlijk dat ik die nooit meemaak.

Kasteel Doornenburg, vanuit mijn vorige huis konden we het vanuit het bovenste kamerraam zien liggen. Ik heb het altijd een rustpunt gevonden in ons dorp en er vele ommetjes omheen gemaakt met onze hond.

Sinds 5 jaar mag ik als vrijwilliger deel uitmaken van het bestuur. Met mijn achtergrond in zowel de veehouderij als toerisme heeft deze plek en de mensen mijn belangstelling en hoop ik dat ik kan bijdragen. Ik geniet erg van de Voorburcht een prachtige plek met een bijzonder mooie akoestiek! Bijna geen enkel kasteel heeft dat; een plek waar het Garnizoen, ook heel bijzonder dat we dat hebben, kan trainen en waar je met de hele familie kunt zijn. Naar een concert luisteren of horen hoe het was om hier vroeger te leven. Het Kasteel ademt de eenvoud van de middeleeuwen.
Kortom een bijzondere omgeving met vele vrijwilligers die steeds zorgen dat het er “kas” bijligt en die maar wat graag hun verhalen willen vertellen.

3 jaar geleden vroeg een gids, die ik een beetje kende van de hondjes, of ik zin had om gids te worden. Het antiquariaat dat ik runde was net een week daarvoor opgeheven. Ik stelde een snelle opleiding voor, zette de vaart er in en deed tijdens aanvullende cursussen ideeën op voor ondermeer interactieve rondleidingen.

Tijdens een rondleiding wijs ik gasten vaak op de middeleeuwse kruidentuin. Toen mijn vriendin Catharien me vroeg om op de vrijdagochtend daar te komen helpen, bedacht ik me geen moment.

Met plezier kruip ik nu onder de meidoorn door om onkruid te trekken, houd de bakken schoon, hark en schoffel. om de tuin te laten bloeien en er goed uit te laten zien zoals dat in de middeleeuwen ook gebeurde. Het is een aardige combinatie van elkaar inspireren en doen.

Sinds een jaar of 10 ben ik gids. Waarom heb je juist voor Kasteel Doornenburg gekozen, wat maakt het zo bijzonder? Mijn hobby was geschiedenis, met vooral interesse in het leven van mensen door de tijden heen. Van Romeinen tot indianen. Van volwassenen tot kinderen.
Kasteel Doornenburg is voor mij niet zozeer bijzonder door zijn stenen, hoe mooi het gebouw ook is. Het is voor mij vooral een ‘knooppunt’ van wegen die lopen van het heden naar het verleden en terug; van verhalen van mensen en kinderen van nu en toen.
Als gids probeer ik verbanden te leggen tussen wat mensen drijft, in het heden en verleden. De verhalen die we mogen vertellen zijn dan ook geen voorleesverhalen uit een geschiedenisboek, maar verhalen van leven en bloed. Vooral met jonge kinderen rondtrekken vind ik zalig om te doen.

In 2012 ben ik met de voorloper van het huidige Doornenburgsche Garnizoen in contact gekomen met Kasteel Doornenburg. Sindsdien ben ik hier regelmatig en met plezier te vinden. Bij aanvang als boogschutter. Nu als lid van de evenementengroep en coördinator van het Garnizoen. Nog steeds doe ik af en toe aan boogschieten als de tijd dat toe laat.

De evenementengroep is betrokken bij de organisatie van de Slag om Doornenburg en Halloween. Verder ben ik ondersteunend voor andere vrijwilligersgroepen die kleinschalige evenementen organiseren. Tja, soms ook als model omdat er een tovenaar wordt gezocht.

Misschien zoals zovelen, kende ik het kasteel vanuit de serie Floris. Toen ik vele jaren later (in 2012) De Doornenburg in het echt zag was ik gelijk verkocht. De sfeer is goed bewaard gebleven in tijden waar vele andere kastelen grote horecagelegenheden zijn geworden. Het ademt zowel van binnen als van buiten nog echt de sfeer van een kasteel uit met ridders, jonkvrouwen en alles wat in vervlogen tijden erbij hoorde. Het maakt mij blij dat ik me als vrijwilliger kan en mag inzetten om de sfeer van het kasteel te bewaren voor toekomstige generaties. Ook voor onze kleinzoon die gelukkig graag op het kasteel komt!

Een jaar of 10 geleden vond ik samen met mijn echtgenoot ons droomhuis in Doornenburg. Ik werd niet alleen verliefd op het huis maar ook op het kasteel, de parel van het dorp. Ik meldde me dan ook gelijk als ‘vriend van Kasteel Doornenburg’ en bezocht regelmatig de concerten die in de prachtige Ridderzaal werden gegeven. Inmiddels zit ik alweer ruim drie jaar in de culturele commissie. Die stelt het culturele jaarprogramma samen en organiseert de maandelijks uitvoeringen in de sfeervolle Ridderzaal. Het is hard werken maar dan heb je ook iets. Je biedt een podium voor artiesten van hoge kwaliteit en stelt mensen uit wijde omgeving in de gelegenheid prachtige en betaalbare concerten of voorstellingen bij te wonen. Leuk en dankbaar vrijwilligerswerk!

 

.

Mijn eerste kennismaking met Kasteel Doornenburg was tijdens motorrijlessen bijna 2 jaar geleden. We reden op een zonnige dag langs het kasteel, toen net op dat moment de oldtimerclub vertrok. Ik móest blijven kijken naar dit fantastische bouwwerk. Ruim een half jaar later zijn mijn partner en ik naar het lichtjesfestival geweest en toen was ik verkocht. De dag erna aangemeld als gids. Na een opleiding en examen mag ik me gids van Kasteel Doornenburg noemen.  Iedere keer als ik voor de rondleiding de lichten aan doe en in mijn eentje door het kasteel loop, krijg ik weer kippenvel. Het ademt historie en geschiedenis. En hoe mooi is het om andere mensen dat tijdens mijn rondleiding te laten ervaren. De volwassen die geboeid zijn door de geschiedenis van het
kasteel, het mysterie en ook wel een beetje magie voor de kinderen. Want wie wil er nu niet stiekem een beetje ridder of jonkvrouw zijn in zo'n prachtig kasteel? Mijn hobby is dirigent en componist/arrangeur. Begin 2020 heb ik de rechten ontvangen van de muziek van Floris en mocht deze tune arrangeren voor harmonie, fanfare en brassband. Speelt u in een orkest en wilt u deze machtige muziek ook eens spelen? Het is te bestellen via de website van
het kasteel: www.kasteeldoornenburg.nl/floris-de-muziek/

Ik ben deels opgegroeid op een tot boerderij omgebouwde middeleeuwse burcht in de Achterhoek. Als klein meisje was ik daar al gefascineerd door oude voorwerpen uit de grond en kwam ik graag op Kasteel Doornenburg. Ik was gek van de serie Floris en de middeleeuwen in het algemeen. Uiteindelijk ben ik blijven plakken als ridder bij de voorlopers van het Doornenburgs Garnizoen. Een van mijn zwaarden is gesigneerd door Rutger Hauer toen hij terugkeerde naar De
Doornenburg en ik hem als ridder te paard mocht verwelkomen. Die pronkt nu als een mooie herinnering in de woonkamer. Mijn harnas heb ik langzaam bij elkaar gespaard en op slagvelden test ik deze graag uit. Samen met het Doornenburgs Garnizoen worden reizen door heel Nederland en daarbuiten gemaakt om deel te nemen aan middeleeuwse evenementen. Op deze evenementen maak ik graag een
babbeltje met andere re-enactors, standhouders en bezoekers. Het Doornenburgs Garnizoen betrekt mensen interactief bij activiteiten zoals zwaardvechten en boogschieten. Natuurlijk wordt Kasteel Doornenburg daarbij gepromoot. Een ridder worden was stiekem een kinderdroom waarvan ik nu kan zeggen dat ik deze op Kasteel Doornenburg heb verwezenlijk.

Vanaf mijn studie groeide mijn interesse voor monumenten en kastelen. Kasteel Doornenburg ligt in mijn achtertuin. Het was dan ook fijn om in mei 2016 lid van het bestuur te worden. Echter, nooit verwacht dat mij vrij snel daarna de kans werd geboden om de voorzittershamer over te nemen.
Als vrijwilliger kan ik mijn kennis en ervaring gebruiken om het kasteel voor de komende generatie te behouden. Dit jaar komt er veel op ons af. Een verbouwing, restauratie en niet te vergeten de coronaperiode. Dat betekent voor mij ook naar de lange termijn kijken.

Ik leer veel van dit vrijwilligerswerk, als bestuurslid krijg je echt met alles te maken. Het kasteel is een organisatie op zich. Met zo veel verschillende activiteiten, van pianoconcerten tot middeleeuwse vechtpartijen en van museum tot evenemententerrein. De voorzitter van Kasteel Doornenburg staat er niet alleen voor. Ik vind het ontzettend leuk om te mogen werken met een grote schare trouwe en lieve vrijwilligers. Daarvan kunnen we er overigens altijd meer gebruiken, er is altijd wel een klus te vinden.

 

Menno Tillema, voorzitter

In 2012 werd aan de leden van knotploeg Roswaard gevraagd wie mee wilde werken aan en kruidentuin. Dit leek me wel wat. De tuin, gelegen aan de Linge, was netjes aangelegd met perken omrand door een buxushaagje. Bij de planten stonden bordjes van leisteen met daarop de naam van het kruid. Maar goed ook, want mijn kennis van kruiden was minimaal. Iedere vrijdagmorgen ga ik met plezier naar het kasteel. Onderling klikt het gewoon goed. Het blijft niet alleen bij het onderhoud van de tuin. Vooral in de winterdag zijn er klusjes in het kasteel die gedaan moesten worden. Stoelen van de bovenste zolder naar beneden en terug, alle meubelstukken in de boenwas zetten enzovoorts, maar het mooiste is toch werken in de kruidentuin.

In de loop der jaren groeiden sommige kruiden zo hard dat ze anderen verstikten. Ook de buxusmot konden we niet tegenhouden. Na een bezoek aan de kruidentuin van het Openluchtmuseum en de dr. Vogeltuinen, wisten we hoe we onze kruidentuin zodanig konden inrichten dat het onderhoud te behappen was. We wilden de kruidentuin inrichten op grond van de oude Humorenleer, maar dit bleek toch te hoog gegrepen. Dan maar een tuin zoals die in opdracht van Karel de Grote bij al zijn kastelen en buitenverblijven moest worden aangelegd. Dit kwam in de buurt van wat we wilden, maar waar laten we 80 verschillende kruiden en planten in onze tuin. Gelukkig was er een Duitse monnik, Wallefried Strabo, die uit de lijst van Karel de Grote, 24 kruiden in dichtvorm in het Latijns beschreven heeft. Deze gedichten zijn later weer vertaald in het Nederlands. De kruidentuin is nu opgedeeld in 24 verschillende bakken. In iedere bak staat een kruid dat beschreven is op een paneeltje. Verder staat er midden in de kruidentuin een groot “kruidenboek” waarin de geschiedenis van een middeleeuwse tuin beschreven is.

Door deelname aan de wedstrijd Kern met Pit in 2018 en 2019 hadden we ons een tijdslimiet opgelegd. Het project moest namelijk voor 1 januari 2020 klaar zijn.  Bovendien hebben we met de beloning van € 1.000,- per jaar de kosten wat kunnen drukken.

Door de geweldige inzet van de gehele groen- en klusgroep hebben we in 2 jaar de kruidentuin omgetoverd in een uniek stukje Doornenburg dat geheel in de stijl van het kasteel ‘het verleden naar het heden brengt’. De kruidentuin is het hele jaar vrij toegankelijk en bovendien zeer leerzaam. Geniet ervan.

In 2014 kwam ik via mijn schoonzus in aanraking met kasteel Doornenburg. Het was meteen raak! Altijd al erg geïnteresseerd in geschiedenis en hier viel alles op z’n plaats. Met een ervaring van 40 jaar in het onderwijs is het nog steeds heerlijk om met groepen door het kasteel te trekken. Vooral door op een interactieve manier mensen nieuwsgierig maken naar de verhalen die bij ons kasteel horen.

Naast gids ben ik lid/voorzitter van de museale commissie. Deze commissie is verantwoordelijk voor de totale collectie in het kasteel en verzorgt regelmatig tentoonstellingen.

Het is geweldig om op deze manier een steentje te kunnen bijdragen aan het instant houden van dit prachtige stukje erfgoed.

De afgelopen 5 jaar ben ik vrijwilliger. Begonnen bij de PR commissie en op dit moment webmaster. Ik ben een redelijk onzichtbare vrijwilliger, omdat alle werkzaamheden vanuit huis gebeuren. Dat neemt niet weg dat ik toch vaak het kasteel bezoek. Voor een hapje, drankje of een evenement. Het is te hopen dat we de corona crisis snel achter ons kunnen laten zodat ook weer evenementen plaats kunnen vinden. Ik vind het mooi dat ik ook een steentje kan bijdragen aan de parel van Lingewaard, kasteel Doornenburg. 

Als geboren en getogen Doornenburger zit trots zijn op ons kasteel in de genen. Sinds 2008 woon ik met mijn gezin aan de van Heekstraat, en zie elke dag het kasteel vanuit ons huis en ik kan u vertellen, dat verveelt nooit. Het is en blijft prachtige locatie waar je veel over de middeleeuwen kunt leren tijdens een rondleiding of om lekker op het terras te zitten van de herberg. Het is ook een uniek decor voor feesten, concerten en evenementen. Als je op het kasteel bent voel je de geschiedenis. Het is een gebouw dat we moeten koesteren, waar we samen goed mee bezig zijn!