• Lakenvelders
• Boomgaard

Lakenvelders

Kasteel Doornenburg wordt omgeven door weilanden en boomgaarden. Binnen de verdedigingsmuren staat een boerderij die nog volop in bedrijf is. Vandaar dat het kasteel uniek is in Nederland. In de omliggende weilanden lopen Lakenvelder zoogkoeien. De veeschuur is in 2003 verbouwd tot een potstal. Tijdens de verbouwingswerkzaamheden is het een en ander aan archeologische waarde tevoorschijn gekomen. Zoals funderingen van een segmentboog, een keermuurtje en resten van oude poeren. Verder een gemetseld blok van onbekende bestemming, en een prachtige waterput. Die is in oude glorie opgemetseld en afgedekt met een deksel.

Geschiedenis Lakenvelder:

Lakenvelder getekende runderen bestaan al heel lang. Dit is te lezen in de ‘Chronicam Bohemarium’, in de 12e eeuw geschreven door Cosmas Pragenis. Deze persoon beschrijft: “Ini Dux vester duobud variis bobus arat; unos bos precinctus est albedine et albo capite alter a fronte post tergum albus et pedes pesteriores habens albos”. Dit betekent: “ De leider was aan het ploegen met twee verschillende ossen, waarvan de één een brede witte band om het lichaam had en een witte kop, terwijl de andere een witte streep over de rug bezat en voorzien was van witte benen.

Op heel de wereld komen heden ten dage runderen met een laken voor. Bij een groot aantal van deze runderen gaat het om een soort uitzondering binnen een bepaald ras. Wij in Nederland echter benoemen de Lakenvelder al eeuwen als ras apart. Dit heeft het rund te danken aan het feit dat er al eeuwen doelbewust gefokt wordt op aftekening en andere specifieke lakenveldereigenschappen binnen de populatie. Al in de 17e eeuw (en waarschijnlijk nog wel eerder) liepen er in ons land lakenvelders rond. Deze waren ‘ontstaan’ door selectief fokken. Het is niet waarschijnlijk om aan te nemen dat deze dieren direct van het oude, wilde vee afstammen.

In de 19e eeuw werd het houden van Lakenvelders, met name in aristocratische kringen mode. (Er waren toen ongeveer 1000 lakenvelders in Nederland). Het vee werd in die tijd dan ook voornamelijk gehouden vanwege de unieke aftekening. Met het fokken werd hier dan ook zeer scherp opgelet. Uit deze tijd stamt ook de bijnaam van de Lakenvelders: het parkrund. Opvallend is dat de Lakenvelder in die tijd over vrijwel geheel Nederland verspreid is. Het gebruik van de Lakenvelder als parkrund zet zich ook in het begin van de twintigste eeuw door.

De koeien welke aanwezig zijn op kasteel Doornenburg worden gehouden als zoogkoeien. De kalfjes blijven dus bij de koe lopen tot het moment dat ze verkocht worden of worden ingezet voor de fokkerij.

(bron lakenvelderclub)